Karanlığın ve ışığın buluştuğu yerde, elbet kan dökülecektir. Savaşın kapıları sana açıldı, gecenin sesini dinle ve yüreğindeki zarlarla oyna. Doğru yolu bulacaksın...
 
AnasayfaHouse Of NightTakvimSSSAramaÜye ListesiKullanıcı GruplarıKayıt OlGiriş yap

Paylaş | 
 

 hiçbirimizin gücü yetmedi

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Amy Clare
Modaretör / 6.Sınıf Çaylak / Karanlık Kız
Modaretör / 6.Sınıf Çaylak / Karanlık Kız
avatar

En Belirgin Özelliği : Kimseye değer vermemesi
Kediniz : kedilerden nefret ederim öğhhhh
Nerden : tulsa gece evinden
Mesaj Sayısı : 796
Kayıt tarihi : 13/02/10

Rpg Gücü
Rp Puanı Rp Puanı: 85
Uyarı Seviyesi Uyarı Seviyesi: +0

MesajKonu: hiçbirimizin gücü yetmedi   C.tesi Şub. 20, 2010 7:10 pm

İspanyolca dersinden Enyo ile yeni çıkmıştık.Ders o kadar sıkıcıydı ki anlatamam.Profesör Garmy bana İspanyolcayı sevdirmişti ki daha önce nefret ederdim.Ama şimdi her an bir sinir krizi geçirecekmiş gibi dolaşıyor.Bunun sebebini gayet iyi biliyordum.KOLONA...Vampirler bu yaratıkta ne buluyordu ki.Anlayamıyorlarmıydı ondan yayılan kötülüğü.Gece evindeki herkes onun etkisi altında kalmıştı.En yakın arkadaşım Enyo bile.Bana hep onu savunuyordu hep ondan bahsediyordu.Şimdi odalarımıza giderken de onu konuşuyordu.Artık o kadar bunaldım ki "Enyo yeter bana KOLONA yı anlatmayı bırak" diye bağırdım.Biran şaşkınlıktan yüzüme boş boş baktı ve sonra "Sen hala Zeoy'in grubuyla olmayı istiyorsun.Anlamıyormusun onlar Nyx'a ihanet etti.Kolona Nyx'ın eşi Erabus!!!"diye bağırdı.Onun topraktan nasıl çıktığını hatırlamıyormusun diyecektim ki atların kişneyişini duyduk ardından da alaycı kuzgunların çığlığını.Şaşkınlıkla birbirimize baktık.Yanımızdan öğrenciler çığlık atarak yatakhaneye doğru koşmaya başladılar.Onları görünce Enyo'da koşmaya başladı.Bana dönüp "Denio hadi" dedi ve bende "Sen git ben gelmiyorum" dedim Oflayarak yatakhaneye koşmaya devam etti.Hala yerimden kıpırdamamıştım.Ne olduğunu anlamaya çalışıyordum ki bir kadın çığlığı duydum.Beni hareket ettiren de buydu zaten.Sese doğru koştum.Ve bir çığlık daha duydum.Daha hızlı koşmaya başladım.Oraya varınca çığlığın kime ait oluğunu gördüm.Bu çığlık Profesör Anastasia'ya aitti.Üzerinde bir alaycı kuzgun vardı.Profesörün kolunu yakalamıştı ve büyük ihtimalle de kırmıştı.Yardımına Drew yetişti.Alaycı kuzgunu profesörün üzerinden aldı ve yere attı.Alaycı kuzgun ayağa kalkamadan onunla güreşmeye başladı.Arkasından bir alaycı kuzgun Drew'e saldıracak ken onu da ben yakaladım.Ian alaycı kuzgun bana dönmeden yardım etmeye çalıştı ama o yaratık onun ayağını bir dal parçası gibi büküp kırdı.Çocuk yere acıyla düştü.Alaycı kuzgun bu sefer bana dönmüştü.Boynumu yakalayacakken son anda sıyırdı ve boynumu boylu boyunca gagasıyla çizdi.Acıyla yere düştüm.Drew hala alaycı kuzgunla güreşiyordu.Tj. de öyleydi ki oda acıyla inledi.Nedenini anlamaya çalışıyordum ki fark ettim.Alyacı kuzgun onun ellerini parçalamıştı.Yerde acıyla yatarken çok tiz bir çığlık duyduk.Bütün herkes alaycı kuzgunlar da dahil bu çığlıkla ürperdi.Herkes çığlık atan kişinin tarafına baktı bu Hanna'ydı.Bu dalgınlık anında alaycı kuzgun Drew'i yere düşürdü ve kolunu kırdı.Drew acıyla inledi.Herkes kendine geldi ve Hanna'yın üstüne bir alaycı kuzgun saldırdı ve yere düşürdü.Hanna'ın başından kan geliyordu herhalde başı yarılmıştı.Bütün herkes yere serilmişti.Sadece profesör ün yeni öğrencisi Kızıl kaldı ama onuda yere serdiler.Artık kimse profesörümüzü kurtaramayacaktı.Hiçbirimizin kuvveti profesörümüzü kurtarmaya yetmedi.Ben bunları düşünürken profesörümüzün hepimizin içini acıtan çığlığınnı duyduk.Kafamı o yöne çevirmekle çok büyük hata yaptığımı sonradan anladım.Alaycı kuzgunun profesörümüzün kafasını bedeninden ayırırken gördüm.Profesör çırpınıyordu.Ve sesi kesildi.Ölmüştü en sevdiğimiz profesörümüz canice katledilmişti.Kendim de bulduğum son kuvvetle alaycı kuzgunun üzerine atladım ama o beni tekrar savurdu.Bu sefer kalkacak hiç kuvvetim kalmamıştı.Her yer öldürücü bir sessizliğe bürünmüştü.Alaycı kuzgunlar bağırarak gittiler.Bu kadardı.Son 20 dakikada neler olmuştu böyle.Hepimiz şoktaydık.Birden bir ağlama sesi duydum ve kendime geldim.Bende ağlamaya başladım bağırarak ağlıyordum.Sürünerek profesörümün cansız bedeninin olduğu tarafa gittim.Onun cansız bedenine sarılarak ağladım.Onun yanında yerde yatarken Kolona ve Neferet'in ayak seslerini duydum.Telaşa kapılmış bir şekilde gidiyorlardı.Biran bizim tarafa baktılar..Neferet in öfkeden deliye dönmüş gözleriyle karşılaştım.Bende ona nefret ve tiksinti ve iğrençlikle baktım.Önümüzden geçtiler.Onların gece evinden çıkmasıyla alaycı kuzgunlar da çıktı.Atlar sakinleşti ve onlarında sesi kesildi.Her taraf sessizleşmişti.Gözüm yatakhaneye takıldı.En yakın arkadaşım ve profesörlerin öğrencileri hatta arkadaşları bile yardıma gelmemişlerdi.Pencerelerden ölümünü izlemişlerdi.Ne kadar acımasızlardı.Ölümüne göz yummuşlardı.Gözlerimi kapadım ve sessizce ağlamaya devam ettim.
Her halde uykuya dalmıştım.Gözlerimi profesör Lenobia'nın sesiyle açtım."Ne oldu burada" diye bağırdı ve çaylakların arasında gezmeye başladı.Gözü bana ve sarıldığım kişiye takıldı.Sarıldığım kişinin kim olduğunu ve nasıl bir durumda olduğunu anlayınca acıyla bir çığlık patlattı ve "Nyx adına" deyip dizlerinin üzerine çöktü.Profesör Ejderha koşarak bizim yanımıza geldi.Ve eşinin parçalanmış cesedini görünce yüzüne tokat yemiş gibi durdu.Yine her taraf ölüm sessizliğindeydi.Lenobia ağlıyordu.Hepimiz ağlıyorduk.Ejderha ise hiçbir yaşamsal tepki göstermiyordu.15 dakika sonra hemşireler sedyelerle geldi ve yaralı çaylakları revire taşımaya başladılar.Sıra bana gelince "Hayır buradan hiçbir yere gitmem onu bırakamam " diye bağırdım.Beni revire götürmelerine ısrarla karşı çıkıyorum.Ve Ejderha'nın sesini duydum "Denio lütfen revire git " dedi ve onun sesini duymakla şok oldum.Beni sedyeye taşımalarına izin verdim.Ejderha da biricik eşinin yanına gitti ve diz çöktü.Ağlamaya başladı.Onu daha önce hiç böyle güçsüz görmemiştim.Onları izlemeye dayanamadım.Ve ağlamaya devam ederek revire götürüldüm...
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Misafir
Misafir
avatar


MesajKonu: Geri: hiçbirimizin gücü yetmedi   Paz Şub. 21, 2010 11:06 am

İyi Bir Rp'di... Yer Yer hatalar vardı... Ama yinede akıcıydı.. Fazla betimleme yoktu. Kendini geliştireceğine inanıyorum..


68...
İyi Rp'ler...
Özel Karakter olmayacaksan
Rütbe?...
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Amy Clare
Modaretör / 6.Sınıf Çaylak / Karanlık Kız
Modaretör / 6.Sınıf Çaylak / Karanlık Kız
avatar

En Belirgin Özelliği : Kimseye değer vermemesi
Kediniz : kedilerden nefret ederim öğhhhh
Nerden : tulsa gece evinden
Mesaj Sayısı : 796
Kayıt tarihi : 13/02/10

Rpg Gücü
Rp Puanı Rp Puanı: 85
Uyarı Seviyesi Uyarı Seviyesi: +0

MesajKonu: Geri: hiçbirimizin gücü yetmedi   Paz Şub. 21, 2010 1:27 pm

özel karakter olmayı düşünüyorum
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Misafir
Misafir
avatar


MesajKonu: Geri: hiçbirimizin gücü yetmedi   Paz Şub. 21, 2010 1:39 pm

Konu Kilit...
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Sponsored content




MesajKonu: Geri: hiçbirimizin gücü yetmedi   

Sayfa başına dön Aşağa gitmek
 
hiçbirimizin gücü yetmedi
Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
House Of Night :: Rpg :: Güç Seviyesi-
Buraya geçin: